Overlast in beeld

Welkom op de site van actiegroep Stadspark Natuurlijk! Wie wij zijn en waarom we deze actiegroep hebben opgericht kun je lezen op de pagina “Wie zijn wij”. Op déze plek vind je regelmatig een nieuw bericht met daarin actueel commentaar op de ontwikkelingen rondom het toekomstige evenemententerrein in het Stadspark.

Presentatie onderzoek naar overlast

Op woensdag 25 november hadden we de raadsleden van de gemeente Groningen uitgenodigd voor een locatiebezoek. Vrijwel alle partijen stuurden een vertegenwoordiger en zij toonden zich geïnteresseerd en betrokken. We hadden op basis van het bestemmingsplan en ons eigen onderzoek naar de beleving van de overlast door evenementen twee sheets uitgewerkt, waarop deze overlast concreet in beeld was gebracht. Dit omdat de registratie van de klachten tijdens evenementen waar de gemeente de overlast aan afmeet, niet overeenkomt met hoe de omwonenden en bezoekers die overlast ervaren.

Op de sheet met als kop Samenvatting van resultaten geven de weergegeven citaten uit het onderzoek aan wat de overlast voor gevolgen heeft op de directe leefomgeving en voor het eigen sociale leven van de respondenten.

De vrolijk gekleurde sheet met als kop 36 geluidsdagen geeft aan hoe de geluidsgolven met het aantal decibellen zich verspreiden volgens de gegevens uit het bestemmingsplan. De in tekstballonnen weergegeven citaten komen uit het onderzoek en geven aan hoe de omwonenden die overlast ervaren en waar welke overlast ervaren wordt.

Daarbij drie opmerkingen:1) In het bestemmingsplan is het gebied waarin de overlast wordt aangegeven, begrensd door rechte lijnen, waardoor het lijkt alsof het geluid zich tot de aangegeven rechthoek beperkt. In werkelijkheid plant het geluid zich onregelmatig voort tot ver buiten die rechthoek.

2) Bij decibellen is sprake van een exponentiële groei. Elke 3 decibellen extra betekent niet drie procent meer volume, maar een verdubbeling. Het verschil tussen 80 en 85 dBA is dus behoorlijk veel meer overlast dan de 5 decibellen extra suggereren.

3) Bij de vaststelling van het bestemmingsplan uit 2017 heeft de raad besloten dat er als extra bescherming voor de omwonenden een grens van 85 decibel op het hek van de drafbaan zou gelden. In de partiële herziening uit 2018 zijn de gecursiveerde woorden echter om ons onbekende redenen komen te vervallen. Het resultaat is dus dat de gemeente een belasting van 80 tot 90 decibel op nabijgelegen gevels als acceptabel beschouwt. Dit komt overeen met het geluid van een voorbijrazende trein, en dan 10 tot 12 uur aan één stuk door.

Een van de conclusies uit ons onderzoek is dat men de ervaren overlast acceptabel vindt als er hooguit 1 x per maand sprake is van een geluidsdag (dus verspreid over de zomerperiode 5 tot 6 grote evenementen). 12 evenementen (gemiddeld 1 x per twee weken) wordt als te veel ervaren en een verdubbeling ervan (zoals de gemeente wil door ook in de rest van het Stadspark nog eens 12 geluidsdagen extra toe te staan via een aanpassing van de locatieprofielen) als veel te veel. Dat er vanwege de nabijheid van het Suikerunie nog eens 12 geluidsdagen met overlast bij kunnen komen, is echt veel te veel overlast voor deze hoek van de stad.

We gaven de raadsleden een presentatie van ons onderzoek en liepen met hen door het park en langs de randen van Laanhuizen om hun te laten zien hoe klein de afstand is tussen de woonwijk en de Drafbaan. Laten we hopen dat de raadsleden door deze wandeling en presentatie de overlast nu ook wat concreter op hun netvlies hebben gekregen dan via de abstracte cijfertjes van het aantal klachten dat de gemeente registreert.

Foto: Marieke Duijvesteijn

Tweede open brief aan wethouder Chakor

Beste mevrouw Chakor,

Deze tweede open brief aan u sturen wij naar aanleiding van de brief die u op 5 november aan de omwonenden van het Stadspark hebt gestuurd, en die wij als bewoners hebben ontvangen (overigens pas 7 of 8 dagen na dagtekening, wat het wel kort dag maakt om voor 20 november nog te reageren).    

Het is voor u wellicht goed te weten dat onze website na de ontvangst van de brief druk werd bezocht; onze mailbox stroomde vol met vragen van verontruste omwonenden en natuurliefhebbers. Dit toont aan dat Stadjers zich zeer betrokken voelen bij het Stadspark en zich veel zorgen maken over de mogelijke uitbreiding van de reuring in het park.

De inhoud van uw brief stelde ons teleur. Op de eerste bladzijde herhaalt u de punten die u al in een vorig schrijven had aangehaald en zet u er voor de zekerheid nog eens bij dat er geen bezwaar kan worden aangetekend tegen het besluit dat de gemeenteraad op 9 september heeft genomen. Een korte uitleg waarom dat laatste zo is, had die boodschap wat vriendelijker kunnen doen overkomen. We kunnen uit uw brief evenmin opmaken dat u notie genomen hebt van wat wij in onze eerste open brief schreven over onze zorgen voor de overlast, die gebaseerd zijn op ervaring met evenementen in het verleden. Inplaats daarvan herhaalt u uw uitnodiging om mee te denken over hoe de evenementen nieuwe stijl duurzamer kunnen worden, hoe het verkeer moet worden omgeleid, hoe het afval het beste kan worden verwerkt, en of wij ook kunnen bedenken hoe de overlast zoveel mogelijk beperkt kan worden. Dat u nu overlast wel benoemt als reëel probleem is op zich positief, maar wat we hadden verwacht, was een concreet voorstel van úw kant over het beperken van die overlast. Dat was een handreiking geweest waar we verder mee hadden gekund. Nu blijven we achter met het idee dat we tegen een muur hebben gepraat.

De alarmbellen gingen bij ons pas echt af toen we de tweede bladzijde lazen. Wat u daar in ouderwets wollige ambtenarentaal zegt, komt uitgedrukt in jip-en-janneketaal op het volgende neer: u bent van plan in de rest van het Stadspark nóg eens 12 geluidsdagen toe te staan. Zoals u het uitdrukt, moeten we dus bijvoorbeeld vrezen voor een meerdaags Terrassenfestival in het Voorpark, op de locatie van 2019, maar nu met de juiste vergunning, zodat bezwaar maken geen zin meer heeft. Of een dancefestival bij de Paviljoenvijver, die de mensen die in hun tuinhuisje bij het Stadspark van de rust genieten, zal wegjagen. Over de gevolgen ervan voor flora en fauna van het park zegt u niets. Uit ervaring weten we dat het groen van bomen en struiken deze evenementen waarschijnlijk wel zal doorstaan, maar de grasmat zal er zwaar van te lijden hebben, zodat deze meerdere dagen of zelfs weken erna niet voor andere recreatie gebruikt kan worden. Waar de bezoekers van het park die in de natuur rust en ontspanning zoeken naartoe moeten, wordt nergens genoemd. En over de gevolgen voor de omwonenden die nu in de zomer elk weekend moeten vrezen voor langdurige en oorverdovende herrie uit het park, zwijgt u.

Met uw brief zijn wij als omwonenden NIET blij. De Stadjers die het Stadspark bezoeken om tot rust te komen, zijn hier NIET blij mee. De natuurliefhebbers, de vogelaars en al die andere individuele recreanten die het park nodig hebben om te ontstressen zijn hier NIET blij mee.

We zouden erg graag persoonlijk met u willen spreken over wat wij als noodzakelijk zien om de leefbaarheid van omliggende wijken en het welbevinden van omwonenden en bezoekers van het Stadspark te garanderen. Dat is, kort samengevat:

– massale evenementen met geluidsdagen alleen op de Drafbaan, níét elders in het park (wat voor zin heeft het anders om veel geld te steken in een groot evenemententerrein op de Drafbaan?);

– géén uitbreiding van het aantal geluidsdagen van max. 12, maar een beperking ervan;

– verlaging van de decibelnorm volgens de richtlijnen die de gemeenteraad in 2017 in het bestemmingsplan had opgenomen: 100 dBA en 115 dBC op 15 meter afstand van het podium, 85 dBA op het hek van de drafbaan, – wat als extra beschermende maatregel door de gemeenteraad in 2017 in het bestemmingsplan was vastgelegd en wat in de partiële herziening in 2018 ten onrechte is komen te vervallen, en maximaal 70 dBA op de dichtstbijgelegen huizen; het naar beneden aanpassen van de decibelnorm voor openluchtfestivals zou prima passen in uw streven de Drafbaan te ontwikkelen tot het groenste evenemententerrein van Nederland;

– vervroeging sluitingstijd evenementen van 0.00 uur naar 23.00 uur, ook op feestdagen en in het weekend.

– beter en langer toezicht op publiek buiten de Drafbaan.

Met bovenstaande punten leveren wij alvast onze bijdrage aan de digitale discussie die u eind november wilt voeren. En het verzoek om u persoonlijk te mogen spreken over wat we hierboven hebben aangevoerd, blijft staan.

We zien uit naar uw uitnodiging.

Met vriendelijke groet,

Namens sympathisanten en een groeiende ledenschare van Stadspark Natuurlijk!,

Marieke Duijvestijn, Manon van der Meulen, Lucy Pijttersen, Alfred Somsen, Rita Warmerdam en Marleen van der Wilk

Reuring in het park

In 2018 maakte wethouder Roelof van der Schaaf bekend dat er wat hem betrof meer reuring in het Stadspark moest komen. Als reden daarvoor gaf hij op dat zijn eigen dochter er alleen maar kwam als er een festival was. Ergo: meer festivals.

Dat veel andere mensen het Stadspark graag bezoeken vanwege de stilte en de rustgevende natuur, was iets waar de wethouder geen oog voor had. Een onderliggende reden zal ongetwijfeld zijn dat festivals geld in het laatje brengen en recreanten die alleen of in klein gezelschap door het park wandelen niet. Bovendien is de laatste groep onvindbaar voor de statistici van de gemeente, dus niet-bestaand. Dus begon men het festivaljaar 2019 voortvarend met de organisatie van het Terrassenfestival: 5 dagen lang volop bierdrinken begeleid door dancemuziek van 115 decibel op nog geen 50 meter van een woonwijk. Dat was een enorme miskleun, want de benodigde omgevingsvergunning ontbrak en bovendien liet de gemeente bij het toezicht grote steken vallen. De daaropvolgende bezwaarprocedure werd door de omwonenden dan ook gewonnen, zodat een herhaling van het festijn niet meer vanzelfsprekend was.

Hoe het festivaljaar 2020 er voor het Stadspark uit zou hebben gezien als er geen corona was geweest, zullen we nooit weten, maar dat het een stuk rumoeriger zou hebben uitgepakt dan omwonenden en recreanten lief was, is wel zeker. Betekent dit nu dat het Stadspark er in het afgelopen zomerseizoen stil en verlaten bij heeft gelegen?

Het tegendeel is het geval. Er kwam veel meer individueel bezoek bij! Op elke zonnige dag, en zelfs op niet zo zonnige dagen, zag de Concourslaan zwart van de bezoekers die in alleen of in kleine groepjes het park in trokken. Op de grasvelden zaten groepjes te picknicken en hielden mensen zich bezig met groepsspelletjes als kubb of frisbeeën en er werden allerlei bekende en onbekende balspelen gedaan.

Er was daadwerkelijk meer reuring in het park gekomen. Maar niet door de koerswijziging van het beleid, niet door initiatieven die vanuit de gemeente waren ontwikkeld. Nee, het kwam door de eigen initiatieven van de individuele Stadjers. Toen kroegen en restaurants gesloten werden en er geen grootschalig amusement weer werd aangeboden, was iedereen weer op zichzelf teruggeworpen met de vraag wat je nog kon doen. Parken werden herontdekt. Nu we niet meer konden reizen, bleek dat wandelen, individueel sporten of picknicken in de onmiddellijke woonomgeving een heilzame uitlaatklep was in een tijd dat er weinig meer mogelijk leek. Het grote Stadspark kon al die individuele bezoekers aan zonder dat er sprake was van overlast of te grote drukte.

Het park functioneerde weer volop als het doel waar het ruim een eeuw geleden voor was aangelegd: als een openbaar park waar eenieder terecht kan voor sport, plezier en ontspanning.  En, voegen wij eraan toe, waar iedereen náást elkaar zijn eigen ding kan doen, zonder een ander te verdrijven. Want dát is het grote nadeel van de reuring die de gemeente voor ogen staat: door er luidruchtige festivals te organiseren, worden de individuele recreanten en rustzoekers verdreven. Zij kunnen in deze stad dan nergens meer terecht.

Als we uit deze coronatijd één les kunnen trekken is het wel deze: dat er in elke stad behoefte is aan plekken waar mensen tot rust kunnen komen en hun eigen ding kunnen doen. In Groningen hebben we zo’n plek: het Stadspark. Laten we het koesteren en niet verpesten door de commerciële honger naar luidruchtige festivals.

De kleur van de gordijnen

Stel je voor: op een dag ontvang je bericht dat je moet verhuizen. Je weet nergens van, maar er is al een huis voor je gebouwd. Het is helemaal voor je ingericht, op één ding na: er moeten nog gordijnen komen. Daar mag jij voor zorgen. Je vindt geen gehoor voor je tegenwerpingen dat je nergens van afweet en helemaal niet wilt verhuizen, en volkomen overdonderd zoek je gordijnen uit. Als je na de verhuizing weer wat tot jezelf bent gekomen en wilt klagen over de gang van zaken, dat je nergens van afwist, dat het nieuwe huis je niet bevalt, dat je toch minstens had willen meebeslissen over het nieuwe huis en de inrichting, vang je overal bot: dan had je maar beter moeten opletten en hoezo heb je er helemaal niets over te zeggen gehad: je hebt toch zelf die gordijnen mogen uitkiezen? Nou dan!

Dat is het niveau van inspraak, of, met een mooi woord, bewonersparticipatie, bij de gemeente Groningen. Terwijl wij als omwonenden dolgraag mee willen praten over het evenementenbeleid in het Stadspark, iets wat ons aangaat omdat het onze directe leefomgeving betreft en bovendien van invloed is op de leefbaarheid van onze wijken, blijken we achter de feiten aan te lopen: de belangrijkste beslissingen zijn al buiten ons om genomen en straks staan we voor het voldongen feit dat de leefbaarheid in onze wijken en de natuur in het Stadspark in de zomer zwaar worden aangetast door 24 luidruchtige evenementen.

 Als reactie op onze open brief aan wethouder Chakor van 5 oktober zijn we door de gemeente uitgenodigd om te komen praten. Het eerste gesprek met haar ambtenaren hebben we gehad. Vriendelijke en welwillende mensen, daar niet van, maar meebeslissen is uitgesloten, zoveel werd wel duidelijk. Het huis dat “Evenementenbeleid in het Stadspark” heet, is al praktisch klaar. Áls we al mogen meepraten, zal dat alleen gaan over de kleur van de gordijnen.  En hoe ziet dat huis er dan uit, weten we daar al iets meer van? In de ontwerpbegroting 2021 wordt een tip van de sluier opgelicht.          

Ons oog valt onmiddellijk op een passage waarin wordt voorgespiegeld hoeveel bezoekers, en dus geld, de evenementen in het Stadspark zullen opleveren. Het bijgevoegde staatje is onthullend: in 2021 mikt men voor de héle evenementensector op 426 evenementen met een totaal van 1,5 miljoen bezoekers, voor het grootste deel afkomstig van 6 evenementen waar meer dan 25.000 bezoekers worden verwacht en 25 evenementen waar tussen de 2- en 25.000 personen op af zullen komen. Hoeveel overlast kun je daarvan verwachten? Wetend dat de gemeente de overlast afmeet aan het aantal geregistreerde klachten, kijken we naar de grafiek. Daarin staat te lezen dat de gemeente verwacht dat die overlast praktisch nihil zal zijn: het gezamenlijke aantal te verwachten klachten wegens overlast wordt geschat op 235, op een totaal van 426 evenementen. Nauwelijks een halve klacht per evenement! Het is ons nu wel duidelijk: het evenementenhuis dat voor ons wordt gebouwd is een luchtkasteel.

 Wij willen niet wonen in een luchtkasteel waarvan we alleen de gordijnen hebben uitgezocht. Samen met de gemeente willen we ervoor zorgen dat er een mooi, stevig en solide evenementenhuis wordt gebouwd, waarin zowel feestvierders als omwonenden en recreanten plezierig kunnen samenleven en dat het Stadspark in zijn groene, natuurlijke waarde zal laten.

Oordeel zelf over het toekomstige evenementenbeleid en klik door naar de ontwerpgemeentebegroting 2021, hoofdstuk 6.1.3 e.v.

Elk weekend herrie is volgens de wethouder “af en toe een feestje”

Afgelopen vrijdag voelde journalist Bram Hulzebos Glimina Chakor, de wethouder van evenementen, aan de tand over het evenementenbeleid in het Stadspark.

Het werd een opzienbarend interview, in meerdere opzichten. Ten eerste kwam de wethouder onthutsend naïef over toen ze sprak over de weerstand die haar beleid bij de omwonenden had opgeroepen. “We willen gewoon af en toe een feestje”, was haar commentaar toen haar werd voorgehouden dat 12 geluidsdagen op de voormalige Drafbaan plus 12 geluidsdagen elders in het park moeilijk kon worden uitgelegd als “af en toe”. Over de herrie en andere overlast die deze feestjes met zich meebrengen, had ze het niet.

Ten tweede leek de wethouder niet helemaal te begrijpen hoe dat nou zat met het bestemmingsplan. In het bestemmingsplan staat namelijk dat er in het Stadspark en dan met name op de Drafbaan, 12 geluidsdagen zijn toegestaan. De rest van het park heeft de bestemming “groen”, en dat betekent simpelweg geen luidruchtige feestjes. “Ja, maar we hebben ook nog een evenementenbeleid,” wierp de wethouder tegen. Alsof dan het bestemmingsplan niet meer meetelt.

Nee mevrouw Chakor, als u elders in het park een “feestje” wilt geven, moet er eerst voor elk feestje afzonderlijk een omgevingsvergunning worden aangevraagd, dit om o.a. de leefkwaliteit van omwonenden te bewaken. Dat houdt in dat er onderzoek moet worden gedaan naar de gevolgen van het specifieke evenement voor o.a. milieukwaliteit, landschap, en flora- en fauna. Bovendien is er inspraak en overleg met burgers vereist. Dus dat gebeurt niet zomaar, een al dan niet herijkte visie Stadspark ten spijt. Zo zit het, mevrouw Chakor. Punt. Punt. Punt.

Ten slotte verklaarde ze “trots” te zijn op de boterzachte businesscase die door vriend en vijand werd gekraakt. Het doet de vraag rijzen of mevrouw Chakor wel weet waar ze mee bezig is.

Maar gelukkig wil ze het er nog wel over hebben met de inwoners…

Lees het interview van Bram Hulzebos in de Gezinsbode via deze link.

Update 27-10-20: Gezinsbode: Stadspartij gaat vragen stellen over 12 herriedagen buiten de Drafbaan.

en OOGtv: Wethouder vergaloppeert zich in interview

Stadspark Natuurlijk!

Het Stadspark in Groningen: een geschenk van grootindustrieel Jan Evert Scholten aan de stad om de gewone Stadjers dicht bij huis een plek in de vrije natuur te gunnen waar zij konden ontspannen in de frisse lucht.

Jan Evert Scholten

Thans een charmant parkbos waar natuurliefhebbers en wandelaars genieten van de mooie natuur en de rust. De kinderboerderij met de speeltuin is een begrip in Stad en omlangs is er een prachtig natuureducatiecentrum geopend. Verderop in het park is er een leuke hondenspeeltuin die aansluit bij een 1,5 km lange loslooproute. En de grote grasvelden bieden ruimte voor sport en spel, op een speciaal parcours kun je discgolfen en overal is er plaats om met grote en kleine groepen te picknicken of een balletje te trappen.

Op de drafbaan werden meer dan 100 jaar draverijen gehouden, totdat op 9 september 2020 de gemeenteraad van Groningen besloot het contract met de Drafvereniging op te zeggen. Op de vrijgekomen ruimte wil men een evenemententerrein realiseren voor minimaal 12 openlucht muziekfestivals met tot 75.000 man publiek. Het moet het groenste en duurzaamste evenemententerrein van Nederland worden.

Wat de gewone Stadjers daarvan vinden, wordt niet gevraagd. Wat de natuurliefhebbers en de wandelaars ervan vinden, wordt niet gevraagd. Wat de omwonenden ervan vinden, wordt niet gevraagd. In plaats daarvan wordt steevast het mantra “Evenementen zijn goed voor de stad” in de mond genomen.

Om hier tegenwicht aan te bieden is de actiegroep Stadspark Natuurlijk! opgericht. In het menu linksboven kun je doorklikken naar verschillende pagina’s waar meer informatie over onze acties en over het Stadspark zelf is te vinden. En heb je vragen, opmerkingen of anderszins, neem dan via het contactformulier contact met ons op.

Met strijdbare groet,

de oprichters van Stadspark Natuurlijk!

Discgolfen, de nieuwste activiteit voor jong en oud