Stadspark als groene oase essentieel voor welzijn Stadjers

Welkom op de site van actiegroep Stadspark Natuurlijk! Op déze plek vind je ons blog met regelmatig een nieuw bericht over de ontwikkelingen rondom de Drafbaan en de besluitvorming over het Stadspark. Wie wij zijn en waarom we deze actiegroep hebben opgericht kun je lezen op de pagina “Wie zijn wij”. Wil je contact met ons, ga dan naar de pagina “Contact en Credits”.

HET STADSPARK ALS GROENE OASE IS ESSENTIEEL VOOR WELZIJN STADJERS

Dat stadsparken veel worden bezocht door mensen die naar rust en ontspanning in de groene natuur zoeken, is voor velen een bekend gegeven. Dat ze dat doen omdat ze zich daardoor prettiger en gezonder gaan voelen is hun eigen ervaring, en wordt nu ook door diverse wetenschappelijke onderzoeken bevestigd, o.a. door een onderzoek uit 2020 door de universiteit van Wageningen en door een Amerikaans onderzoek uit 2021. Daaruit kwam onomstotelijk naar voren dat een verblijf in een groene, rustige omgeving met natuurlijke geluiden zoals zingende vogels en stromend water ontstressend werkt en bijdraagt aan de gezondheid.

Als Stadspark Natuurlijk! wilden we graag weten in hoeverre dat ook opgaat voor het Stadspark. Onder onze aanhangers hebben we een vragenlijst verspreid die o.a. ging over de frequentie en de redenen van het bezoek aan het Stadspark. Hieronder geven we de belangrijkste resultaten van deze inventarisatie weer.

Op de eerste vraag, hoe vaak men in het Stadspark kwam, antwoordde 73% dat ze er minstens 1 keer per week tot vrijwel dagelijks kwamen. 21% gaf aan dat ze er minstens 1 keer maand kwamen, de overige 6 % kwam er minder dan 1 keer per maand tot nooit.

Dat aantal sluit aardig aan bij het OiS-onderzoek uit 2018 dat de gemeente via het Stadspanel heeft laten houden, waaruit bleek dat slechts 10% van de Stadjers nooit in het Stadspark kwam.

Het Stadspark in Groningen is dus bij het overgrote deel van de bevolking bekend is en wordt er ook al dan niet regelmatig door bezocht. Dit in tegenspraak met wat de gemeente in de Herijking visie Stadspark beweert.

Voorts hebben we gevraagd wat het doel was van het bezoek aan het Stadspark. Dat konden uiteenlopende doelen zijn en het kwam ook voor dat respondenten aangaven dat ze het park om meer dan één reden bezochten. 84 % gaf aan dat men in het Stadspark kwam om te ontspannen, te sporten, te wandelen of van de natuur te genieten, 16 % gaf aan dat het doel een bezoek aan de kinderboerderij was of vanwege een fietstocht, waarbij het Stadspark, al dan niet met opzet, op de route lag.

De grote meerderheid van de respondenten bezoekt het Stadspark dus voor fysieke en/of mentale ontspanning.

Een bezoek aan het Stadspark draagt bij aan de fysieke en mentale gezondheid van de individuele Stadjer en zorgt daardoor voor verhoging van de leefkwaliteit van de bewoners.

We hebben onze aanhangers ook gevraagd hoe men het Stadspark beschouwde, als een natuurgebied, een recreatiegebied, een evenemententerrein of nog anders. 60% antwoordde dat men het Stadspark als een mengeling van natuur- en recreatiegebied zag; 16% beschouwt het park vooral als een natuurgebied, 11% in de eerste plaats als een recreatiegebied. De optie evenemententerrein wordt door niemand als eerste voorkeur genoemd, tenzij het om de Drafbaan gaat, en dan nog met het commentaar “met mate” of “slechts een paar keer per jaar”. Het Bevrijdingsfestival wordt hierbij als enige positieve uitzondering genoemd. 13% gaf uiteenlopende andere typeringen aan, waarbij de typering sportterrein het meest werd genoemd. Ook termen als “groene oase” en “groene long” komen een aantal keren voor.

Onze conclusie is dat het Stadspark wordt beschouwd als een natuur- en recreatiegebied waar men naartoe gaat voor individuele recreatie of ontspanning.

Uit deze inventarisatie blijkt, net als uit het OiS-onderzoek uit 2018, dat het Stadspark genoegzaam bekend is bij de Stadjers en bijdraagt aan hun fysieke en mentale gezondheid. Dat laatste aspect komt dus overeen met de conclusies van het onderzoek van de Wageningse Universiteit uit 2020, dat parken bijdragen aan het welzijn van stadsbewoners, en met de bevindingen uit het Amerikaanse onderzoek uit 2021 waarin gepleit wordt voor meer aandacht voor geluidsarme, groene plekken in de stad, om daarmee de gezondheid van de bewoners te kunnen bevorderen.

In dat laatste onderzoek concludeert men dat er sterk bewijs is voor de stelling dat natuurgeluiden ons laten ontspannen en daardoor onze gezondheid verbeteren. Het horen van fluitende vogels maakt mensen minder opgejaagd en gestrest, wat weer kan leiden tot een lagere bloeddruk en rustiger hartslag. De onderzoekers pleiten voor betere bescherming van soundscapes (geluidslandschappen) in de vrije natuur en in stadsparken.

In het Wageningse onderzoek staat dat “stadsparken belangrijk [zijn] voor het mentale welzijn. Uit ander onderzoek is immers bekend dat hoe vaak men een groengebied bezoekt er ook toe doet: hoe vaker, hoe blijvender het effect van het groen op het welzijn van de burgers. Aangezien voor het overgrote deel van de Nederlandse bevolking het stadspark het meest nabijgelegen, en daardoor veelal het vaakst bezochte, groengebiedstype is, is het blijvende effect van parken groot”.

Dat het Stadspark door haar specifieke soundscape van natuurgeluiden zoals zingende vogels bijdraagt aan het fysieke en mentale welzijn van de Stadjers zou door de gemeente erkend moeten worden als de belangrijkste functie van het Stadspark. Harde muziek en druk bezochte evenementen met geluidsversterking zorgen niet alleen voor natuurverstoring, maar vormen ook een bedreiging voor de rustgevende werking van het park. Dat de gemeente in de Herijking Visie Stadspark prioriteit lijkt te geven aan de amusementswaarde van het park is een verkeerde beslissing, die ten koste gaat van het fysieke en mentale welzijn van de bewoners.

Het onderzoek van de Wageningse Universiteit waarnaar verwezen wordt is te vinden via de site van Nature Today. De link naar het Amerikaanse onderzoek vind je op de site van het tijdschrift PNAS.

Geframed beeld van Stadspark als uitgestorven recreatiegebied kenmerkt herijkingsvisie stadspark

GEFRAMED BEELD VAN STADSPARK ALS UITGESTORVEN RECREATIEGEBIED KENMERKT HERIJKINGSVISIE STADSPARK

Afgelopen week presenteerde de gemeente het concept voor de herijkingsvisie Stadspark, getiteld Stadspark, park voor de stad. Volgens deze herijkingsvisie weten de Stadjers het park onvoldoende te vinden.

Dat het park bij de Stadjers niet bekend zou zijn werd meteen al gelogenstraft, toen vorig weekend het lentezonnetje scheen en grote aantallen Stadjers het Stadspark bezochten en nadat er de week ervoor ook al volop op de vijvers werd geschaatst. Stadspark Natuurlijk! las de herijkingsvisie en zette niet alleen vraagtekens bij deze framing van het park, maar ook bij de voorstellen die de gemeente doet om het park in de toekomst “aantrekkelijker” te maken.

De eerste indruk van de herijkingsvisie is die van een slordige lappendeken van allerlei ideeën en suggesties over het Stadspark. Het is erg moeilijk er een lijn in te ontdekken. Aan de ene kant worden er merkwaardige, concrete voorstellen gedaan (“openluchtbioscoop op het voormalige basketbalterrein”), aan de andere kant is deze herijkingsvisie uiterst vaag over een van de belangrijkste onderdelen van het Stadspark, de invulling van de Drafbaan. Dat valt onder een andere besluitvormingsprocedure en is dan ook een losstaand proces, maar getuige de vele uiteenlopende suggesties die er in déze herijkingsvisie vermeld worden – openstelling buiten de evenementen om voor individuele recreatie (“vliegeren”), aanleg van een wandelterrein, maar ook van een parkeerterrein en horeca, een hotel en een congrescentrum – lijkt het erop dat de gemeente nog geen idee heeft wat ze buiten de evenementen om met de Drafbaan wil. Voor de rest van het Stadspark worden er luchtkastelen gebouwd van vage ideeën, zoals een Stadsstrand terwijl men nog geen goed beeld heeft van de waterkwaliteit, en men zwijgt over concrete problemen als zwerfafval en overlast in een natuurgebied. Men heeft het vooral over het enthousiasmeren van nieuwe bezoekers, maar over de behoeften van de huidige recreanten en het beter betrekken van omwonenden bij het Stadspark geen woord. Als men het over sport heeft, dan wordt alleen sporten in groeps- of verenigingsverband genoemd. Dat hondenuitlaters, wandelaars en hardlopers op individuele basis in het park in de frisse lucht kunnen bewegen en op die manier gezond bezig zijn, wordt niet als positief aspect vermeld, laat staan dat er voorstellen worden gedaan om deze individuele sportieve recreatie te ondersteunen en te stimuleren. Het tekent de vooringenomenheid waarmee deze herijkingsvisie is opgesteld, alsof een park voor de stad alleen waarde heeft als er massale publieke belangstelling komt. O.i. is deze visie nog niet rijp voor besluitvorming.

Daarbij speelt een ander aspect mee: over de negatieve gevolgen van evenementen in het park, in de vorm van geluidsoverlast, verstoring van de natuur, verkeersproblematiek, zwerfafval en het managen van dronken of stonede bezoekers wordt niet gesproken. Op onze vragen erover verwijst de gemeente naar het Strategisch Evenementenbeleid, dat in de zomer wordt behandeld.


Met andere woorden: men wil met deze herijkingsvisie Stadspark een besluit nemen over een op onderdelen uiterst vage invulling, terwijl de voorwaarden daarvoor nog niet vaststaan. O.i. is het beter besluitvorming over de herijkingsvisie Stadspark uit te stellen tot na de besluitvorming over het Strategisch Evenementenbeleid. Want ook al staat er dat men in het park alleen evenementen wil toestaan die “kleinschalig en gemoedelijk van aard zijn, en daardoor geen noemenswaardige belasting voor de omgeving vormen”, het is wel van belang om te weten wat daar dan precies onder wordt verstaan. Zo vinden wij het opmerkelijk dat een festival als Rapalje, in het verleden toch altijd goed voor twee geluidsdagen met 8- tot 10.000 bezoekers en een hele week afsluiting van een flink stuk park, in deze herijkingsvisie wordt omschreven als een activiteit “met geringe impact op de omgeving”.
Stadspark Natuurlijk! heeft de stellige indruk dat deze visie is opgesteld vanuit een geframed beeld van het Stadspark als uitgestorven gebied waar behalve hondenuitlaters en hardlopers geen mens komt. Dat beeld klopte in 2018 al niet toen wethouder Van der Schaaf in het Stadsparkpaviljoen de plannen lanceerde voor meer reuring in het Stadspark, en nu, in coronatijd, klopt het helemaal niet meer. Ook in 2018 al was het park op zonnige dagen en met name in het weekend een plek die de Stadjers in groten getale wisten te vinden, wat voor een gezellige drukte zorgde die door sommige dagelijkse bezoekers zelfs al te druk werd gevonden. En nu in coronatijd kan het park eigenlijk op geen enkel tijdstip meer uitgestorven worden genoemd. Altijd zijn er wel Stadjers te vinden – ook jonge Stadjers, zoals studenten – die er wandelen, sporten, spelletjes doen of in kleine groepjes chillen, precies die dingen die B&W voor zich zien als ze het hebben over de invulling van de Drafbaan buiten de evenementen om.

Volgens de inventarisering van Stadspark Natuurlijk! onder haar aanhang beschouwen de meeste respondenten het parkgedeelte van het Stadspark als een natuurgebied dat plaats kan bieden aan bescheiden recreatie, maar dat beslist niet gebruikt mag worden als evenemententerrein. Ook geven de respondenten aan dat de overlast door evenementen door de gemeente zwaar wordt onderschat. Stadspark Natuurlijk! is dan ook van mening dat er in het huidige Stadspark geen extra publieksevenementen hoeven te komen, maar dat men die nieuwe initiatieven beter kan bewaren voor invulling op de Drafbaan, die als hoogwaardig “groen” evenemententerrein ontwikkeld moet worden. Daarmee kan een nieuwe groep bezoekers aangetrokken worden en kunnen ook nieuwe horecavoorzieningen op een aantrekkelijke plek komen, die goed te managen is wat betreft de negatieve aspecten van grote bezoekersaantallen, zoals zwerfafval, wild geparkeerde fietsen en scooters, natuurverstoring en vandalisme door dronken bezoekers.

Ten slotte vinden we het bijzonder dat er door de Klankbordgroep om cultuurhistorische redenen concrete voorstellen worden gedaan voor het weghalen van de lage begroeiing langs de Verzetsstrijderslaan in Laanhuizen, zónder daar met de bewoners van deze straat zelf over in contact te zijn getreden. Het roept de vraag op hoe representatief de Klankbordgroep – die geheimhoudingsplicht had – is voor de omwonenden en recreanten.


De Herijkingsvisie Stadspark gaat de komende 4 weken een inspraakprocedure in. Op 8000 adressen rondom het Stadspark zal de gemeente een brief bezorgen waarin hiervoor aandacht wordt gevraagd. Zie ook de link die we op onze pagina “Agenda” hebben gezet. Stadspark Natuurlijk! zal zelf ook met een inspraakreactie komen.

Welkom op de site van Stadspark Natuurlijk!

Deze actiegroep is in oktober 2020 opgericht door omwonenden en bezoekers van het Stadspark. Wij willen tegenwicht bieden aan de voortvarende plannen die het college van Burgemeester en wethouders (B&W) heeft om van het groene, rustige Stadspark een lawaaierig evenementenpark te maken. Dat gebeurt weliswaar onder het motto ʻHet Stadspark is voor álle Stadjers’, maar als de plannen doorgaan, zal in het zomerseizoen de rust in het park vrijwel verdwenen zijn. Gewone bezoekers kunnen minder vaak van het park gebruikmaken omdat voor en tijdens evenementen bepaalde delen worden afgesloten en omwonenden kunnen geen weekend meer rustig in hun huis of tuin zitten. De twee brieven waarmee de voor de evenementen verantwoordelijke wethouder Chakor van Groen Links zich rechtstreeks tot de omwonenden heeft gericht, bevatten tegenstrijdige boodschappen. Aan de ene kant schrijft ze dat er niets zal veranderen, aan de andere kant wil B&W op de Drafbaan meer grootschalige evenementen met maximale geluidsbelasting (de zgn. geluidsdagen) mogelijk maken, waarvan in 4 gevallen de eindtijden om 02.00 uur ’s nachts mogen liggen, en wil men in de rest van het park nóg eens 12 extra geluidsdagen toestaan. Over de ligging van de Drafbaan te midden van woonwijken en groene natuur wordt niet gesproken. Over voorkoming of bestrijding van de huidige én de extra te verwachten overlast en over de gevolgen ervan voor de natuur van het Stadspark vrijwel geen woord.

Wat wil Stadspark Natuurlijk! bereiken?

We willen dat er in de plannen voor de Drafbaan en het Stadspark meer rekening wordt gehouden met omwonenden en reguliere bezoekers van het Stadspark. Ons streven is:

  • Vermindering van het aantal geluidsdagen in het gehele Stadspark naar minder dan 12 en zeker geen uitbreiding; Evenementen met geluidsdagen alleen op de Drafbaan toestaan. Eindtijden van evenementen niet later dan 23.00 uur.
  • Verlaging van het maximum toegestane aantal decibellen per evenement, ook wat betreft de overlast door het laagfrequente geluid (bastonen);
  • Voorkoming en beperking van schade aan flora en fauna in het Stadspark;
  • Luidruchtige evenementen mogen niet niet ten koste gaan van de gewone, kleinschalige recreatie in het Stadspark;
  • Actief en voldoende toezicht tijdens en na evenementen ter voorkoming van zwerfafval, vandalisme en overlast in het park en de aangrenzende wijken.
  • Betere klachtenafhandeling, betere bestrijding van geluids- en andere overlast; financiële onderbouwing voor het afdoende bestrijden van overlast in de evenementenbegroting; instelling van een onafhankelijk onderzoek naar overlast door evenementen.
  • Instelling van een ʻStadsparkcommissie’, waarin omwonenden en natuurliefhebbers zitting hebben, die voor betere communicatie en meer transparantie moet zorgen aangaande activiteiten, evenementen en onderhoud van het park.

Wat heeft Stadspark Natuurlijk! tot nu toe gedaan?

  • De wethouder via twee Open brieven opgeroepen meer rekening te houden met omwonenden en natuurliefhebbers.
  • Contact gezocht met de media en de gemeenteraad; bij twee gemeenteraadsvergaderingen ingesproken en de politieke partijen aangeschreven met onze visie.
  • Een begin gemaakt met een inventarisatie van klachten over overlast door evenementen en waardering van het Stadspark; de eerste resultaten daarvan zijn gepresenteerd aan gemeenteraadsleden op 25 november tijdens een locatiebezoek aan het Stadspark, om concreet te laten zien wat meer reuring in het park voor de omgeving betekent.

Wat zijn de resultaten tot nu toe?

  • Bij de oppositiepartijen hebben we inmiddels redelijk wat gehoor gevonden, bij de coalitiepartijen (de meerderheid) is er nog heel wat te winnen. Des te opmerkelijker is dat de plannen regelrecht lijken in te gaan tegen de ideeën die er bij coalitiepartij GroenLinks heersen over de waarde van groen en natuur. En des te absurder dat Groen Links met drie wethouders het sterkst vertegenwoordigd is in het college van B&W. Veel mensen uit onze achterban die op GroenLinks hebben gestemd, zijn hier uitermate verbolgen over. Inmiddels heeft wethouder Chakor ons naar aanleiding van onze Open brieven uitgenodigd voor een rechtstreeks gesprek.
  • aanvulling 11-2-2021: Dit gesprek heeft inmiddels op 11 februari plaatsgevonden. Een verslag ervan doen we in binnenkort in onze Nieuwsbrief. We kunnen alvast vermelden dat het college van B&W een zgn. “collegiaal college” is, dat wil zeggen dat het woord van de ene wethouder ook het woord van de andere is, en dat de verantwoordelijkheden van iedere afzonderlijke wethouder voor allemaal gelden. In onze flyer spraken we expliciet over verantwoordelijk wethouder Chakor van Groen Links, maar correcter is te schrijven dat het hier om het gezamenlijke beleid van het college van B&W gaat.
  • Ondertussen staat de gemeente niet stil, als een stoomwals gaat men door met het ontwikkelen van de plannen, zonder daarbij rekening te houden met afwijkende meningen. Elders op deze site kun je op de pagina Besluitvorming over het Stadspark lezen hoe ingewikkeld het pad naar besluitvorming is. Maar de planning ervan is al helemaal rond: de gemeente wil het héle besluitvormingsproces over het Stadspark en de evenementen op de Drafbaan afsluiten met een stemming in de gemeenteraad op 31 maart!

Hoe kun jij Stadspark Natuurlijk! helpen?

Laat de gemeente weten wat jij vindt van de plannen met het Stadspark, die in de nota: Herijking Visie Stadspark, een park voor de stad staan geformuleerd. Formuleer je eventuele bezwaren in een Zienswijze en stuur die vóór 28 maart op aan de gemeente. Voor meer informatie, zie de link op de speciale website voor het Stadspark.

  • Sluit je aan als sympathisant van Stadspark Natuurlijk! Dat kun je doen door contact op met ons op te nemen via het contactformulier elders op de site (pagina: Contact & credits).
  • Help ons mee met het inventariseren van klachten door evenementen! Vraag op de contactpagina een vragenformulier aan, vul het in en stuur het naar ons op.
  • Wil je actiever helpen, heb je tips of specifieke kennis die van pas kan komen? Meld het ons! We kunnen je hulp goed gebruiken!

Alleen door een zo groot mogelijke vuist te maken, kunnen we de politiek ervan overtuigen dat de plannen van het college van B&W niet goed zijn voor het Stadspark en de omwonenden. Meld je daarom aan als sympathisant!

Met strijdbare groet,

Marieke Duijvestijn, Manon van der Meulen, Lucy Pijttersen, Alfred Somsen, Rita Warmerdam en Marleen van der Wilk, namens:

Leefbaarheid is een variabel begrip

Begin januari 2021 presenteert het college haar Meerjarenplannen Stadsontwikkeling voor de komende vier jaren. De koers die men daarbij heeft gekozen is verwoord in een bijlage met de fraaie titel “Leefkwaliteit verbindt alles wat we bedenken en doen”.

Stadspark Natuurlijk! nam deze bijlage door en ontdekte dat de gemeente het woord Leefkwaliteit nogal losjes gebruikt en niet per se in dezelfde betekenis als gewone Stadjers zouden denken.

We hebben de gemeenteraad dan ook een reactie gestuurd om de raadsleden op een drietal punten te wijzen die wij als omwonenden van het park eerder als een verslechtering dan een verbetering van de leefkwaliteit zien.

1.  Groen staat niet alleen voor meer bomen, maar ook voor de behoefte aan rust en stilte;

Uit het Meerjarenprogramma spreekt de ambitie om de leefbaarheid van de verschillende wijken te verbeteren en te waarborgen. Een belangrijke plaats daarvoor is ingeruimd voor het plan Vitamine Groen. Het achterliggende idee is “een basis te leggen voor een gemeente die steeds Groener, Gelukkiger en Gezonder wordt”. Als actiegroep hebben wij onze achterban, bestaande uit omwonenden en bezoekers van het Stadspark, een van de “groenste” gebieden van de stad, gevraagd wat men waardeert aan het park. Het antwoord daarop luidde vrijwel unaniem: behoefte aan rust en ontspanning in de groene natuur. Dat is echter in tegenspraak met de ambitie  “om van de drafbaan een landelijke evenementenlocatie van formaat te maken”. Openluchtevenementen, met name festivals met dance- en technomuziek, zorgen voor veel drukte, zwerfafval en geluidsoverlast. Dat staat haaks op de leefkwaliteit in de vorm van rust die een groen park kan bieden. Wij willen dat het college bij het realiseren van de ambitie om van Groningen een groenere, gelukkiger en gezondere stad te maken, er ook toe wordt verplicht zorg te dragen voor afdoende maatregelen om de rust te waarborgen, als aspect van Leefkwaliteit in met name groene gebieden.

2. Geluidsoverlast door evenementen zorgt voor vermindering van Leefkwaliteit.   

Geluidsoverlast als bedreiging voor leefkwaliteit wordt in deze bijlage wel genoemd, maar alleen in de context van verkeerslawaai. Dat ook geluidsoverlast door evenementen een groot probleem is, proberen bewoners van deze stad al jaren onder de aandacht te brengen, zonder veel succes. In de wijken rond het Noorderplantsoen verlaten bewoners als het even kan hun huis in de periode dat Noorderzon er plaatsvindt. In de wijken rond het Stadspark en het Suikerunieterrein klagen bewoners eveneens al jaren vruchteloos over de veelheid aan evenementen die er op 3 locaties in een straal van 1 vierkante kilometer plaatsvinden. Van spreiding van deze evenementen is nauwelijks sprake, in de zomer is er binnen deze straal vrijwel wekelijks sprake van een evenement met geluidsoverlast. Wij vinden het werkelijk stuitend dat de gemeente de geluidsoverlast door evenementen in deze bijlage niet eens benoemt, laat staan dat er maatregelen tegen worden aangekondigd. Onze leefkwaliteit heeft nu al ernstig te leiden van geluidsoverlast door evenementen, en dat zal in de toekomst alleen maar erger worden. Daarom willen wij dat de gemeente haar definitie van geluidsoverlast uitbreidt door daar ook geluidsoverlast door evenementen onder te laten vallen, waar ze gepaste maatregelen tegen moet nemen.

3. Het Stadspark heeft in het huidige bestemmingsplan de bestemming Groen.

In het Meerjarenprogramma staat over het Stadspark niets over de huidige kwaliteiten van het park, of over de eigenschappen die iets toevoegen aan de Leefkwaliteit van veel omwonenden en andere Stadjers. Niets over ecologisch belang en rust, wel over het “aantrekkelijker maken”, maar dan uitsluitend in de vorm van betere bereikbaarheid, commerciële mogelijkheden en evenementen. Van een groen college zou je toch anders verwachten!

Wij willen dat de gemeente haar vergaande plannen voor massale reuring in het Stadspark aanpast, zodat de bestemming Groen die het Stadspark volgens het huidige bestemmingsplan heeft, gehandhaafd blijft. Dit met het doel de leefkwaliteit van het park en omliggende wijken te waarborgen.

De Bijlage Leefkwaliteit verbindt alles wat we denken en doen is in te zien via deze link. (doorklikken met de pijltjes achter aan de zin)

Groen is meer dan een kleur

Met veel tamtam werd donderdag 17 december bekend gemaakt dat Groningen gaat vergroenen. Vol trots presenteerde wethouder Chakor het plan Vitamine Groen, waarmee Groningen zichzelf wil kronen tot de groenste gemeente van Nederland. De komende 5 jaar wordt er 25 miljoen uitgegeven aan vergroening. In alle stadswijken komen meer bomen te staan, tot de Grote Markt aan toe. Voor elke boom die moet worden gekapt komt er een nieuwe terug, misschien niet op dezelfde plek, maar vervangen zal er worden. De stad zal groener kleuren dan ooit tevoren.

Het klinkt prachtig. Streven naar meer groen en meer parken in de stad is op zichzelf beschouwd lovenswaardig. Maar waarom wil je meer groen in een stad? Dat is de achterliggende vraag; het antwoord geeft meer inzicht in de materie en kan bepalend zijn voor het beleid.

Het Stadspark staat vol met bomen en is het grootste park van Groningen. Wat betekent het park voor mensen en waarom gaan ze ernaartoe? Dat hebben wij aan onze achterban gevraagd en het antwoord erop is vrijwel unaniem: behoefte aan rust en ontspanning in de groene natuur. Vitamine Groen is dus ook Vitamine Rust en Ontspanning.

Dat lijkt haaks te staan op een andere verantwoordelijkheid van de wethouder, namelijk als hoofd van het evenementenbeleid. In die hoedanigheid streeft de wethouder naar een mega-evenemententerrein op de Drafbaan en is ze van plan om het mogelijk te maken dat er ook in de rest van het Stadpark grootschalige evenementen kunnen plaatsvinden. Dankzij het decor van het park kun je die evenementen vast wel groen noemen, maar van rust en ontspanning zal dan geen sprake meer zijn.

Wat zou het mooi zijn als deze wethouder van GroenLinks aan haar groene achterban denkt door haar eigen invulling te geven aan het evenementenbeleid dat door haar voorgangers in gang is gezet. Hun was het zonder meer te doen om lucratieve grootschalige reuring in het park, die haaks staat op natuurbeleving en behoefte aan rust.

Wethouder Chakor kan haar eigen groene beleid geloofwaardiger maken door de drafbaan te bestempelen als de enige plek in het Stadspark waar evenementen mogen plaatsvinden. Van de investeringen die ervoor nodig zijn, zou ze een substantieel deel moeten reserveren voor geluidsbeperkende maatregelen en toezicht op de bezoekersstromen ter voorkoming van overlast door zwerfafval en vandalisme; ook zou ze een verlaging van de decibelnorm voor grootschalige evenementen moeten instellen.

Voor omwonenden blijft hun woonwijk dan een fijne plek om te wonen en – thuis – te werken. En op die manier weten de op vertier beluste Stadjers waar ze naartoe moeten, namelijk naar de drafbaan, en kunnen de bewoners die hun rust in de groene natuur zoeken terecht in de rest van het Stadspark. Zó blijft het Stadspark een fijne plek voor álle Stadjers.

Overlast in beeld

Presentatie onderzoek naar overlast

Op woensdag 25 november hadden we de raadsleden van de gemeente Groningen uitgenodigd voor een locatiebezoek. Vrijwel alle partijen stuurden een vertegenwoordiger en zij toonden zich geïnteresseerd en betrokken. We hadden op basis van het bestemmingsplan en onze eigen inventarisatie naar de beleving van de overlast door evenementen twee sheets uitgewerkt, waarop deze overlast concreet in beeld was gebracht. Dit omdat de registratie van de klachten tijdens evenementen waar de gemeente de overlast aan afmeet, niet overeenkomt met hoe omwonenden en bezoekers die overlast ervaren.

Op de sheet met als kop Samenvatting van resultaten geven de weergegeven citaten uit het onderzoek aan wat de overlast voor gevolgen heeft op de directe leefomgeving en voor het eigen sociale leven van de respondenten.

De vrolijk gekleurde sheet met als kop 36 geluidsdagen geeft aan hoe de geluidsgolven met het aantal decibellen zich verspreiden volgens de gegevens uit het bestemmingsplan. De in tekstballonnen weergegeven citaten komen uit onze inventarisatie en geven aan hoe omwonenden die overlast ervaren en waar welke overlast ervaren wordt.

Daarbij drie opmerkingen:1) In het bestemmingsplan is het gebied waarin de overlast wordt aangegeven, begrensd door rechte lijnen, waardoor het lijkt alsof het geluid zich tot de aangegeven rechthoek beperkt. In werkelijkheid plant het geluid zich onregelmatig voort tot ver buiten die rechthoek.

2) Bij decibellen is sprake van een exponentiële groei. Elke 3 decibellen extra betekent niet drie procent meer volume, maar een verdubbeling. Het verschil tussen 80 en 85 dBA is dus behoorlijk veel meer overlast dan de 5 decibellen extra suggereren.

3) Bij de vaststelling van het bestemmingsplan uit 2017 heeft de raad besloten dat er als extra bescherming voor de omwonenden een grens van 85 decibel op het hek van de drafbaan zou gelden. In de partiële herziening uit 2018 zijn de gecursiveerde woorden echter om ons onbekende redenen komen te vervallen. Het resultaat is dus dat de gemeente een belasting van 80 tot 90 decibel op nabijgelegen gevels als acceptabel beschouwt. Dit komt overeen met het geluid van een voorbijrazende trein, en dan 10 tot 12 uur aan één stuk door.

Een van de conclusies uit onze inventarisatie is dat men de ervaren overlast acceptabel vindt als er hooguit 1 x per maand sprake is van een geluidsdag (dus verspreid over de zomerperiode 5 tot 6 grote evenementen). 12 evenementen (gemiddeld 1 x per twee weken) wordt als te veel ervaren en een verdubbeling ervan (zoals de gemeente wil door ook in de rest van het Stadspark nog eens 12 geluidsdagen extra toe te staan via een aanpassing van de locatieprofielen) als veel te veel. Dat er vanwege de nabijheid van het Suikerunie nog eens 12 geluidsdagen met overlast bij kunnen komen, is echt veel te veel overlast voor deze hoek van de stad.

We gaven de raadsleden een presentatie van onze bevindingen en liepen met hen door het park en langs de randen van Laanhuizen om hun te laten zien hoe klein de afstand is tussen de woonwijk en de Drafbaan. Laten we hopen dat de raadsleden door deze wandeling en presentatie de overlast nu ook wat concreter op hun netvlies hebben gekregen dan via de abstracte cijfertjes van het aantal klachten dat de gemeente registreert.

Foto: Marieke Duijvestijn

Tweede open brief aan wethouder Chakor

Beste mevrouw Chakor,

Deze tweede open brief aan u sturen wij naar aanleiding van de brief die u op 5 november aan de omwonenden van het Stadspark hebt gestuurd, en die wij als bewoners hebben ontvangen (overigens pas 7 of 8 dagen na dagtekening, wat het wel kort dag maakt om voor 20 november nog te reageren).    

Het is voor u wellicht goed te weten dat onze website na de ontvangst van de brief druk werd bezocht; onze mailbox stroomde vol met vragen van verontruste omwonenden en natuurliefhebbers. Dit toont aan dat Stadjers zich zeer betrokken voelen bij het Stadspark en zich veel zorgen maken over de mogelijke uitbreiding van de reuring in het park.

De inhoud van uw brief stelde ons teleur. Op de eerste bladzijde herhaalt u de punten die u al in een vorig schrijven had aangehaald en zet u er voor de zekerheid nog eens bij dat er geen bezwaar kan worden aangetekend tegen het besluit dat de gemeenteraad op 9 september heeft genomen. Een korte uitleg waarom dat laatste zo is, had die boodschap wat vriendelijker kunnen doen overkomen. We kunnen uit uw brief evenmin opmaken dat u notie genomen hebt van wat wij in onze eerste open brief schreven over onze zorgen voor de overlast, die gebaseerd zijn op ervaring met evenementen in het verleden. Inplaats daarvan herhaalt u uw uitnodiging om mee te denken over hoe de evenementen nieuwe stijl duurzamer kunnen worden, hoe het verkeer moet worden omgeleid, hoe het afval het beste kan worden verwerkt, en of wij ook kunnen bedenken hoe de overlast zoveel mogelijk beperkt kan worden. Dat u nu overlast wel benoemt als reëel probleem is op zich positief, maar wat we hadden verwacht, was een concreet voorstel van úw kant over het beperken van die overlast. Dat was een handreiking geweest waar we verder mee hadden gekund. Nu blijven we achter met het idee dat we tegen een muur hebben gepraat.

De alarmbellen gingen bij ons pas echt af toen we de tweede bladzijde lazen. Wat u daar in ouderwets wollige ambtenarentaal zegt, komt uitgedrukt in jip-en-janneketaal op het volgende neer: u bent van plan in de rest van het Stadspark nóg eens 12 geluidsdagen toe te staan. Zoals u het uitdrukt, moeten we dus bijvoorbeeld vrezen voor een meerdaags Terrassenfestival in het Voorpark, op de locatie van 2019, maar nu met de juiste vergunning, zodat bezwaar maken geen zin meer heeft. Of een dancefestival bij de Paviljoenvijver, die de mensen die in hun tuinhuisje bij het Stadspark van de rust genieten, zal wegjagen. Over de gevolgen ervan voor flora en fauna van het park zegt u niets. Uit ervaring weten we dat het groen van bomen en struiken deze evenementen waarschijnlijk wel zal doorstaan, maar de grasmat zal er zwaar van te lijden hebben, zodat deze meerdere dagen of zelfs weken erna niet voor andere recreatie gebruikt kan worden. Waar de bezoekers van het park die in de natuur rust en ontspanning zoeken naartoe moeten, wordt nergens genoemd. En over de gevolgen voor de omwonenden die nu in de zomer elk weekend moeten vrezen voor langdurige en oorverdovende herrie uit het park, zwijgt u.

Met uw brief zijn wij als omwonenden NIET blij. De Stadjers die het Stadspark bezoeken om tot rust te komen, zijn hier NIET blij mee. De natuurliefhebbers, de vogelaars en al die andere individuele recreanten die het park nodig hebben om te ontstressen zijn hier NIET blij mee.

We zouden erg graag persoonlijk met u willen spreken over wat wij als noodzakelijk zien om de leefbaarheid van omliggende wijken en het welbevinden van omwonenden en bezoekers van het Stadspark te garanderen. Dat is, kort samengevat:

– massale evenementen met geluidsdagen alleen op de Drafbaan, níét elders in het park (wat voor zin heeft het anders om veel geld te steken in een groot evenemententerrein op de Drafbaan?);

– géén uitbreiding van het aantal geluidsdagen van max. 12, maar een beperking ervan;

– verlaging van de decibelnorm volgens de richtlijnen die de gemeenteraad in 2017 in het bestemmingsplan had opgenomen: 100 dBA en 115 dBC op 15 meter afstand van het podium, 85 dBA op het hek van de drafbaan, – wat als extra beschermende maatregel door de gemeenteraad in 2017 in het bestemmingsplan was vastgelegd en wat in de partiële herziening in 2018 ten onrechte is komen te vervallen, en maximaal 70 dBA op de dichtstbijgelegen huizen; het naar beneden aanpassen van de decibelnorm voor openluchtfestivals zou prima passen in uw streven de Drafbaan te ontwikkelen tot het groenste evenemententerrein van Nederland;

– vervroeging sluitingstijd evenementen van 0.00 uur naar 23.00 uur, ook op feestdagen en in het weekend.

– beter en langer toezicht op publiek buiten de Drafbaan.

Met bovenstaande punten leveren wij alvast onze bijdrage aan de digitale discussie die u eind november wilt voeren. En het verzoek om u persoonlijk te mogen spreken over wat we hierboven hebben aangevoerd, blijft staan.

We zien uit naar uw uitnodiging.

Met vriendelijke groet,

Namens sympathisanten en een groeiende ledenschare van Stadspark Natuurlijk!,

Marieke Duijvestijn, Manon van der Meulen, Lucy Pijttersen, Alfred Somsen, Rita Warmerdam en Marleen van der Wilk

Reuring in het park

In 2018 maakte wethouder Roelof van der Schaaf bekend dat er wat hem betrof meer reuring in het Stadspark moest komen. Als reden daarvoor gaf hij op dat zijn eigen dochter er alleen maar kwam als er een festival was. Ergo: meer festivals.

Dat veel andere mensen het Stadspark graag bezoeken vanwege de stilte en de rustgevende natuur, was iets waar de wethouder geen oog voor had. Een onderliggende reden zal ongetwijfeld zijn dat festivals geld in het laatje brengen en recreanten die alleen of in klein gezelschap door het park wandelen niet. Bovendien is de laatste groep onvindbaar voor de statistici van de gemeente, dus niet-bestaand. Dus begon men het festivaljaar 2019 voortvarend met de organisatie van het Terrassenfestival: 5 dagen lang volop bierdrinken begeleid door dancemuziek van 115 decibel op nog geen 50 meter van een woonwijk. Dat was een enorme miskleun, want de benodigde omgevingsvergunning ontbrak en bovendien liet de gemeente bij het toezicht grote steken vallen. De daaropvolgende bezwaarprocedure werd door de omwonenden dan ook gewonnen, zodat een herhaling van het festijn niet meer vanzelfsprekend was.

Hoe het festivaljaar 2020 er voor het Stadspark uit zou hebben gezien als er geen corona was geweest, zullen we nooit weten, maar dat het een stuk rumoeriger zou hebben uitgepakt dan omwonenden en recreanten lief was, is wel zeker. Betekent dit nu dat het Stadspark er in het afgelopen zomerseizoen stil en verlaten bij heeft gelegen?

Het tegendeel is het geval. Er kwam veel meer individueel bezoek bij! Op elke zonnige dag, en zelfs op niet zo zonnige dagen, zag de Concourslaan zwart van de bezoekers die in alleen of in kleine groepjes het park in trokken. Op de grasvelden zaten groepjes te picknicken en hielden mensen zich bezig met groepsspelletjes als kubb of frisbeeën en er werden allerlei bekende en onbekende balspelen gedaan.

Er was daadwerkelijk meer reuring in het park gekomen. Maar niet door de koerswijziging van het beleid, niet door initiatieven die vanuit de gemeente waren ontwikkeld. Nee, het kwam door de eigen initiatieven van de individuele Stadjers. Toen kroegen en restaurants gesloten werden en er geen grootschalig amusement weer werd aangeboden, was iedereen weer op zichzelf teruggeworpen met de vraag wat je nog kon doen. Parken werden herontdekt. Nu we niet meer konden reizen, bleek dat wandelen, individueel sporten of picknicken in de onmiddellijke woonomgeving een heilzame uitlaatklep was in een tijd dat er weinig meer mogelijk leek. Het grote Stadspark kon al die individuele bezoekers aan zonder dat er sprake was van overlast of te grote drukte.

Het park functioneerde weer volop als het doel waar het ruim een eeuw geleden voor was aangelegd: als een openbaar park waar eenieder terecht kan voor sport, plezier en ontspanning.  En, voegen wij eraan toe, waar iedereen náást elkaar zijn eigen ding kan doen, zonder een ander te verdrijven. Want dát is het grote nadeel van de reuring die de gemeente voor ogen staat: door er luidruchtige festivals te organiseren, worden de individuele recreanten en rustzoekers verdreven. Zij kunnen in deze stad dan nergens meer terecht.

Als we uit deze coronatijd één les kunnen trekken is het wel deze: dat er in elke stad behoefte is aan plekken waar mensen tot rust kunnen komen en hun eigen ding kunnen doen. In Groningen hebben we zo’n plek: het Stadspark. Laten we het koesteren en niet verpesten door de commerciële honger naar luidruchtige festivals.

De kleur van de gordijnen

Stel je voor: op een dag ontvang je bericht dat je moet verhuizen. Je weet nergens van, maar er is al een huis voor je gebouwd. Het is helemaal voor je ingericht, op één ding na: er moeten nog gordijnen komen. Daar mag jij voor zorgen. Je vindt geen gehoor voor je tegenwerpingen dat je nergens van afweet en helemaal niet wilt verhuizen, en volkomen overdonderd zoek je gordijnen uit. Als je na de verhuizing weer wat tot jezelf bent gekomen en wilt klagen over de gang van zaken, dat je nergens van afwist, dat het nieuwe huis je niet bevalt, dat je toch minstens had willen meebeslissen over het nieuwe huis en de inrichting, vang je overal bot: dan had je maar beter moeten opletten en hoezo heb je er helemaal niets over te zeggen gehad: je hebt toch zelf die gordijnen mogen uitkiezen? Nou dan!

Dat is het niveau van inspraak, of, met een mooi woord, bewonersparticipatie, bij de gemeente Groningen. Terwijl wij als omwonenden dolgraag mee willen praten over het evenementenbeleid in het Stadspark, iets wat ons aangaat omdat het onze directe leefomgeving betreft en bovendien van invloed is op de leefbaarheid van onze wijken, blijken we achter de feiten aan te lopen: de belangrijkste beslissingen zijn al buiten ons om genomen en straks staan we voor het voldongen feit dat de leefbaarheid in onze wijken en de natuur in het Stadspark in de zomer zwaar worden aangetast door 24 luidruchtige evenementen.

 Als reactie op onze open brief aan wethouder Chakor van 5 oktober zijn we door de gemeente uitgenodigd om te komen praten. Het eerste gesprek met haar ambtenaren hebben we gehad. Vriendelijke en welwillende mensen, daar niet van, maar meebeslissen is uitgesloten, zoveel werd wel duidelijk. Het huis dat “Evenementenbeleid in het Stadspark” heet, is al praktisch klaar. Áls we al mogen meepraten, zal dat alleen gaan over de kleur van de gordijnen.  En hoe ziet dat huis er dan uit, weten we daar al iets meer van? In de ontwerpbegroting 2021 wordt een tip van de sluier opgelicht.          

Ons oog valt onmiddellijk op een passage waarin wordt voorgespiegeld hoeveel bezoekers, en dus geld, de evenementen in het Stadspark zullen opleveren. Het bijgevoegde staatje is onthullend: in 2021 mikt men voor de héle evenementensector op 426 evenementen met een totaal van 1,5 miljoen bezoekers, voor het grootste deel afkomstig van 6 evenementen waar meer dan 25.000 bezoekers worden verwacht en 25 evenementen waar tussen de 2- en 25.000 personen op af zullen komen. Hoeveel overlast kun je daarvan verwachten? Wetend dat de gemeente de overlast afmeet aan het aantal geregistreerde klachten, kijken we naar de grafiek. Daarin staat te lezen dat de gemeente verwacht dat die overlast praktisch nihil zal zijn: het gezamenlijke aantal te verwachten klachten wegens overlast wordt geschat op 235, op een totaal van 426 evenementen. Nauwelijks een halve klacht per evenement! Het is ons nu wel duidelijk: het evenementenhuis dat voor ons wordt gebouwd is een luchtkasteel.

 Wij willen niet wonen in een luchtkasteel waarvan we alleen de gordijnen hebben uitgezocht. Samen met de gemeente willen we ervoor zorgen dat er een mooi, stevig en solide evenementenhuis wordt gebouwd, waarin zowel feestvierders als omwonenden en recreanten plezierig kunnen samenleven en dat het Stadspark in zijn groene, natuurlijke waarde zal laten.

Oordeel zelf over het toekomstige evenementenbeleid en klik door naar de ontwerpgemeentebegroting 2021, hoofdstuk 6.1.3 e.v.

Elk weekend herrie is volgens de wethouder “af en toe een feestje”

Afgelopen vrijdag voelde journalist Bram Hulzebos Glimina Chakor, de wethouder van evenementen, aan de tand over het evenementenbeleid in het Stadspark.

Het werd een opzienbarend interview, in meerdere opzichten. Ten eerste kwam de wethouder onthutsend naïef over toen ze sprak over de weerstand die haar beleid bij de omwonenden had opgeroepen. “We willen gewoon af en toe een feestje”, was haar commentaar toen haar werd voorgehouden dat 12 geluidsdagen op de voormalige Drafbaan plus 12 geluidsdagen elders in het park moeilijk kon worden uitgelegd als “af en toe”. Over de herrie en andere overlast die deze feestjes met zich meebrengen, had ze het niet.

Ten tweede leek de wethouder niet helemaal te begrijpen hoe dat nou zat met het bestemmingsplan. In het bestemmingsplan staat namelijk dat er in het Stadspark en dan met name op de Drafbaan, 12 geluidsdagen zijn toegestaan. De rest van het park heeft de bestemming “groen”, en dat betekent simpelweg geen luidruchtige feestjes. “Ja, maar we hebben ook nog een evenementenbeleid,” wierp de wethouder tegen. Alsof dan het bestemmingsplan niet meer meetelt.

Nee mevrouw Chakor, als u elders in het park een “feestje” wilt geven, moet er eerst voor elk feestje afzonderlijk een omgevingsvergunning worden aangevraagd, dit om o.a. de leefkwaliteit van omwonenden te bewaken. Dat houdt in dat er onderzoek moet worden gedaan naar de gevolgen van het specifieke evenement voor o.a. milieukwaliteit, landschap, en flora- en fauna. Bovendien is er inspraak en overleg met burgers vereist. Dus dat gebeurt niet zomaar, een al dan niet herijkte visie Stadspark ten spijt. Zo zit het, mevrouw Chakor. Punt. Punt. Punt.

Ten slotte verklaarde ze “trots” te zijn op de boterzachte businesscase die door vriend en vijand werd gekraakt. Het doet de vraag rijzen of mevrouw Chakor wel weet waar ze mee bezig is.

Maar gelukkig wil ze het er nog wel over hebben met de inwoners…

Lees het interview van Bram Hulzebos in de Gezinsbode via deze link.

Update 27-10-20: Gezinsbode: Stadspartij gaat vragen stellen over 12 herriedagen buiten de Drafbaan.

en OOGtv: Wethouder vergaloppeert zich in interview